آیا اجازه تثبیت شدن اشغالگران ایران را می دهیم؟


اخبار رسیده و همچنین تمام شواهد و قرائن حاکی از آن ست که دولت کودتا درآستانه ورشکستگی اقتصادی قرار دارد.
تحریم های اقتصادی و خصوصا تحریم با چراغ های خاموش نفتی، در کنار چپاول ها و بی کفایتی های غاصبین ایران، دولت کودتا را در وضع بدی قرار داده است.
دولت منصوب آقای خامنه ای، حتی توان پرداخت مبالغ قراردادی شرکت های پیمانکاری کوچک را هم ندارد و بسیاری از این شرکت ها با بحران روبرو شده اند.
دولت کودتا به روزی افتاده ست که حتی یک اعتصاب کوچک در بازار تهران، کشور را حدود یک هفته به حالت نیمه تعطیل در می آورد.
در چنین شرایطی ما باید تصمیم بگیریم که آیا میخواهیم دستان خونی باند حاکم را به گرمی فشرده و با آن همکاری کنیم و یا از راه های تقریبا بی هزینه، با غاصبین ایران بجنگیم.
آن دسته از عزیزانی که به رفاه شخصی و خانوادگی خود بیشتر از دموکراسی و حاکمیت ملی اهمیت میدهند، باید این نکته را در نظر بگیرند که اگر به باند کودتا اجازه تثبیت شدن دهند، نه نتها رفاه اقتصادی ای در کار نخواهد بود، بلکه دیگر امنیت اجتماعی و حتی جنسی ای هم نخواهند داشت.
در زمینه اقتصادی که با حذف یارانه ها، ناچار خواهیم بود با دریافت مبلغ ناچیزی در ماه، مواد سوختی، مواد غذایی، آبونمان و.. را با چند برابر قیمت کنونی دریافت کنیم.
علاوه بر این، به دلیل بی کفایتی باند حاکم، بیکاری روز به روز گسترده تر خواهد شد.
در زمینه امنیت اجتماعی هم فرض کنیم که هیچ اعتراض سیاسی ای نداشته باشیم، چه تضمینی هست که مزدوران باند حاکم، آن بلایی را که بر سر خانم دکتر زهرا بنی یعقوب (که جرمش فقط این بود که داشت با پسری که به گفته خانواده اش، نامزدش بود، قدم میزد) آوردند، بر سر همسر، مادر، خواهر و دختر مان و یا خودمان (در صورت خانم بودن مان) نیاورد؟.
اخیرا مزدوران بسیجی به دو دختر خانم در تهران و تبریز تنها به جرم اینکه مو های شان را به اندازه دلخواه مزدوران پنهان نکرده بودند، تجاوز جنسی کرده و یکی از آنها را کشته اند.
اگر ما با باند حاکم همکاری کرده و به تثبیت شدن آن کمک نماییم، اگر خدایی نکرده بر سر یکی از عزیزان ما چنین بلایی بیاورند، آیا هرگز خود را خواهیم بخشید؟، آیا خود را در آن جنایت سهیم نخواهیم یافت؟.
همکاری با دولت کودتا، به این میماند که ما به برپا کردن چوبه دار برای دار زدن خود کمک کنم.
پس فکر نکنیم همکاری کردن با باند حاکم کار خوبی ست و یا به سود ما ست.
نباید به کودتاچیان امان داد.
حال چه باید کرد؟:
وقتی مزدوران به خیابان ها لشکرکشی کرده اند، ما میتوانیم از راه های دیگر و البته موثر تری برای مقابله با غاصبین ایران استفاده کنیم.
البته ما هرگز موضوع آمدن به خیابان ها را منتفی نخواهیم کرد، زیرا این مسئله، باند حاکم را در وضع دشواری قرار میدهد که دائما باید کشور را در وضعیت جنگی نگه دارند که این کار هم هزینه بر ست، هم باعث فرسایش شان میشود، هم باعث مشروعیت زدایی بیشتر شان میشود و هم خود به خود به فلج سازی شان کمک میکند.
ضمن اینکه مواجه شدن دائمی نظامیان با مردم عادی میتواند تاثیر مثبتی بر روی بخش غیر خائن نظامیان داشته باشد.
در شرایط فعلی با انجام چند عمل ساده و بی هزینه، میشود ضربات جدی ای را به باند حاکم زد:
1 در شرایطی که سیمای کودتا به التماس افتاده است که مردم برق مصرف نکنند، سعی کنیم در ساعات اوج مصرف، از وسایل پر مصرف برقی استفاده کنیم و نشان دهیم نسبت به یک باند حقیر کودتاچی که از سکس به عنوان ابزار تنبیه استفاده میکند، حکومت پذیر نیستیم.
2 قبض ها را در آخرین مهلت قانونی خود پرداخت کنیم و سعی کنیم با دوستان و آشنایان خود هماهنگ کنیم که پس از حذف یارانه ها، تمام این قبوض را تحریم کنیم.
3 تا فرارسیدن زمان اعتصابات عمومی، بر سر کار های خود حاضر میشویم، اما با کار کردن نمایشی و بی بازده، عملا امکان حکومت کردن را از باند کودتا سلب میکنیم.
4 دستورات فلج سازی اقتصادی را بر روی اسکناس ها مینویسیم تا تمام مردم از آنها با خبر شوند.
هر کدام از ما با توجه به شرایط و امکانات مان، باید دائما این سوال را از خود بپرسیم که ما چه کاری میتوانیم بکنیم تا کودتاچیان امکان حکومت کردن را از دست بدهند؟.
فرق بسیار بسیار اساسی موقعیت حساس کنونی با گذشته ها در این ست که عملا وارد تحریم های نفتی شده ایم و به خاطر تحریم های تکنولوژیکی ، استخراج نفت هم روز به روز کاهش میابد و در خود باند حاکم هم مافیا های مختلف به جان هم افتاده اند.

در چنین شرایطی ست که یک اعتصاب ساده در بازار تهران، تبدیل به کابوس دولت کودتا شده و کشور را حدود یک هفته به حالت نیمه تعطیل در می آورد.

اما هدف:
‫ما خواستار برقراری جمهوری هستیم, خواستار قانون اساسی ای هستیم که خالی از هر مرام و دینی باشد و هر گروهی با هر مرامی بتواند با انتخاب مستقیم مردم برای مدت مشخصی حکومت کند‬

ما باید انتخاب کنیم که یا با کسانی که کشور مان را اشغال کرده اند میجنگیم و یا پس از تثبیت کودتاچان، شاهد فجایع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و حتی جنسی برای خود و اطرافیان مان باشیم.
اگر یک ملت نخواهند، هیچ کس نمتواند خود را به آن تحمیل کند.
نگذارید جنبش در ایران فرو خوابد زیرا تصمیم از دست این ملت بیرون خواهد رفت و به دست قدرت‌های خارجی خواهد افتاد و این استبداد تبهکار روزگار این ملت را سیاه خواهد کرد.
لطفا از این مطلب پرینت گرفته و در شهر های مختلف و یا حد اقل بین دوستان و فامیل تان پخش کنید.
همچنین این مطلب را با ایمیل برای هر کس که میتوانید بفرستید.
من و شما در مورد آینده ایران مسئول هستیم…

نمی ترسند از ما و من، این تاراجگر مَردم

به تاراج آمدند این ناکسان، برخیز، می ترسم!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: